Ontstaansgeschiedenis SCDiet

Het Specific Carbohydrate Diet, oftewel Specifieke Koolhydraten dieet, vindt zijn oorsprong in de Verenigde Staten, waar Dr. Haas in 1951 een boek publiceert waarin het dieet beschreven is. In 1958 nam Elaine Gottschall haar acht jaar oude, aan Colitis Ulcerosa lijdende dochter naar Drs. Haas. Ze waren reeds naar vele dokters geweest en ze hadden bijna de moed opgegeven. Drs. Haas liet haar het Specifieke Koolhydraten Dieet volgen en binnen twee jaar was ze volledig vrij van symptomen. Elaine Gottschall is gefascineerd door het dieet en volgt een twaalfjarige studie celbiologie, zodat ze zelf kan bevatten wat er op chemisch en biologisch niveau gebeurt. In de jaren 90 schrijft ze een boek waarin het Specifieke Koolhydraten Dieet gedetailleerd en met wetenschappelijke onderbouwing beschreven staat. Dit boek heet: Breaking The Vicious Cycle, oftewel: Het doorbreken van de vicieuse cirkel. Hieronder kunt u lezen wat deze vicieuse cirkel inhoudt en belangrijker, hoe deze doorbroken kan worden.

Elaine Gottschall Biografie

Het SCDiet

Ter introductie moet ik eerst wat achtergrond informatie geven. Ons voedsel bestaat voornamelijk uit eiwitten, vetten en koolhydraten. Vetten en eiwitten veroorzaken geen problemen. De problemen bij de ziekte van Crohn worden veroorzaakt door de koolhydraten. Meer specifiek: De disaccharides en de polysaccharides veroorzaken de problemen.

Mono-Saccharides

Monosaccharides bestaan uit een enkele suikermolekuul (saccharide). De darmen zijn precies zo geconstrueerd dat ze monosaccharides door kunnen laten. Alle molekulen die groter zijn, kunnen niet in het bloed opgenomen worden. Het lichaam kan monosaccharides direct in het bloed opnemen. Er hoeven verder geen bewerkingen op losgelaten te worden (ze hoeven niet verteerd te worden). Monosaccharides (ook wel simpele suikers genoemd) komen vooral voor in fruit en honing (in de vorm van glucose en fructose).

Disaccharides

Disaccharides bestaan uit twee suiker molekulen. Ze zijn dus te groot om direct door de darmwand geabsorbeerd te worden. In de wand van het eerste deel van de dunne darm, het duodenum, worden speciale enzymen geproduceerd. Deze enzymen reageren met de disaccharides en splitsen ze in monosaccharides. Nadat ze gesplitst (verteerd) zijn, kunnen ze als monosaccharide door de darmwand in het bloed opgenomen worden. Tafelsuiker (maar ook: bruine suiker, rietsuiker, poedersuiker, etc) is een disaccharide (sucrose), evenals de suiker die van nature in melk zit (melksuiker, lactose). Voor elk verschillend type disaccharide is een ander enzym nodig. Zo is voor lactose een enzym genaamd lactase nodig en voor sucrose is sucrase nodig.

Polysaccharides

Polysaccharides bestaan (zoals de naam al zegt) uit meerdere (poly) suiker molekulen. Omdat de mens niet gebouwd is op het eten van polysaccharides, zijn deze molekulen redelijk moeilijk om te zetten naar monosaccharides. Het gebeurt in twee fasen. In de eerste fase wordt een vloeistof in de alvleesklier aangemaakt die door de darmen wordt gespoeld. In deze vloeistoffen zitten speciale enzymen die de polysaccharides (zetmelen) opbreken in disaccharides (maltose). Deze disaccharides moeten vervolgens weer omgezet worden naar monosaccharides (zie hierboven). Zetmelen (zoals in granen, aardappelen, mais, rijst, pasta, etc) zijn polysaccharides.

Het probleem

In de darmen van gezonde mensen nemen deze processen plaats zonder noemenswaardige problemen. Alhoewel lang niet alle koolhydraten goed verteerd worden (de menselijk darmen zijn daar niet op ingesteld), uit zich dit slechts in brandend maagzuur, soms wat winderigheid of opgeblazen gevoel. In een kleine groep mensen (de mensen die de ziekte van Crohn hebben of die deze ziekte zullen ontwikkelen), werken bovenstaande processen echter niet optimaal. Het gevolg is desastreus:
Een persoon eet een aantal boterhammen. Boterhammen bestaan voor een zeer hoog percentage uit zetmelen (tarwe). Deze zetmelen worden in de darmen overspoeld door de vloeistof uit de alvleesklier. Dit proces gaat vaak nog redelijk goed. Het grootste deel van de zetmelen wordt omgezet naar disaccharides (maltose). Nu ontstaat er echter zo een gigantische overvloed aan disaccharides, dat de enzymen (maltase) niet in staat zijn ze allemaal te verteren en om te zetten naar monosaccharides. Deze disaccharides blijven dus in de dunne darm achter, onverteerd. Dit zou geen probleem hoeven te geven: De onverteerde etensresten verdwijnen in de ontlasting zou je logischerwijs denken. Wat er echter gebeurt is het volgende: Bacterieen in de darmen beginnen de onverteerde disaccharides op te eten. Als bijproduct blijft er een giftig gas achter en de bacterieen scheiden daarnaast ook nog een zuur af. De stinkende gassen veroorzaken overdruk in de darmen, met als resultaat: boeren en winderigheid. Bovendien raakt de maag ontregeld, waardoor teveel maagzuur aangemaakt wordt, met als gevolg een brandende keel en zuurbranden/kokhalsen. De zuren zorgen echter voor grotere problemen. Ze tasten namelijk zodanig de darmwand aan, dat de cellen die normaliter de enyzmen moeten produceren, nu afsterven. Ook de cellen die normaal de voedingsstoffen moeten absorberen sterven af. Bovendien zijn de zuren ontstekingbevorderend.

De vicieuse cirkel

Hier begint een zeer gemene vicieuse cirkel die moeilijk te doorbreken is.
Bij de volgende maaltijd, speelt bovenstaand proces zich nogmaals af. Er zijn echter al minder gezonde darmwandcellen over, waardoor er ook minder enzymen aanwezig zijn. Resultaat: Nog meer onverteerde etensresten en dus nog meer zuur en gas, waardoor vervolgens de darmwand nog verder beschadigd wordt. De darmwand raakt na verloop van tijd zodanig beschadigd dat de voedselopname sterk achteruit gaat doordat de voedselabsorberende darmwandcellen bijna allemaal vernietigd zijn. Bovendien kan de darmwand, Zoals ik al eerder zei helemaal geen onverteerde disaccharides absorberen. Dus op het moment dat deze persoon een boterham eet, voert hij niet zichzelf, maar voert hij de bacterieen in zijn darmen. Het gevolg is dat deze persoon sterk in gewicht af zal nemen. Bovendien ontstaat er een tekort aan vitaminen en mineralen (die worden ook niet opgenonen door de sterk beschadigde darmwand) met als veelvoorkomend gevolg chronische vermoeidheid met als oorzaak bloedarmoede (B12 en foliumzuur, ijzer is vaak geen probleem).

De oplossing: Het specifieke koolhydraten dieet

De oplossing ligt voor de hand: Eet voortaan geen complexe koolhydraten meer !
Onder complexe koolhydraten verstaan we: disaccharides en polysaccharides.
Dit betekent voornamelijk dat je geen brood, crackers, koekjes, rijst, pasta, aardappelen, mais, suikerbevattende en melkbevattende voedsel meer kunt eten. Dit lijkt heel erg extreem. De lijst met toegestaan voedsel is echter ook nog zeer groot: fruit, vlees, vis, groenten, noten, plantaardige olie, honing, kaas, zelfgemaakte yoghurt mogen wel gegeten worden.
Kijk hier voor een uitgebreide lijst met verboden en toegestaan voedsel.
In het begin is het moeilijk om door te zetten. Als na een paar dagen of weken echter blijkt dat de symptomen sterk beginnen af te nemen, dan neemt de motivatie sterk toe. Het is erg belangrijk om je streng aan het dieet te houden. Een enkel koekje zal de symptomen weer terug kunnen laten keren. Na een tijdje begin je je waarschijnlijk veel beter te voelen en begint je kookkunst te verbeteren. Wanneer de darmen beter beginnen te functioneren zal je gewicht langzaam aan verbeteren: Mensen met ondergewicht komen aan; mensen met overgewicht vallen juist af. Zie hier hoe snel mijn (Ed's) gewicht toenam: Grafiek. Uiteindelijk zal je gewicht stabiliseren rond je natuurlijke gewicht.
Binnen een maand na het begin van het dieet kan je mogelijk al resultaten terug zien in je bloedwaarden.Zeer snel daarna vind je het echt niet erg meer als je vrienden een Big Mac naar binnen werken, terwijl jij een gezonde salade eet.

Helpt dit dieet bij iedere Crohn en Colitis Ulcerosa patient ?

Nee, helaas niet. Bij de Crohn-patienten leert de ervaring dat 80% tot 90% symptoomvrij wordt na het volgen van het dieet. Het is dan wel belangrijk dat het dieet streng gevolgd wordt. Zo nu een dan toch een beetje rijst, pasta of aardappelen heeft als resultaat dat niet alle symptomen verdwijnen. Let vooral op gebonden sausjes e.d. waar vaak toch tarwemeel of aardappelmeel doorheen zit.
Colitis Ulcerosa patienten zullen helaas iets meer geduld moeten opbrengen. Hier duurt het iets langer voor het dieet resultaten laat zien. Na verloop van tijd is zo'n 60%-70% symptoomvrij.
Als je tot de kleine groep mensen hoort waar het SCDiet niet helpt, kijk dan op www.NewTreatments.org voor meer alternatieve geneeswijzen.

Zijn er ook bewijzen

Nee. Het bewijzen van de effectiviteit van een dieet is zeer moeilijk. Er worden namelijk net zulke eisen aan gesteld als bij het bewijzen van de effectiviteit van een geneesmiddel. Enkele eisen zijn dat het onderzoek op een grote groep proefpersonen toegepast wordt en dat het dubbelblind en met placebo-controle uitgevoerd wordt. Dit betekent dat de mensen die het dieet opdienen niet mogen weten *wat* ze opdienen (dat zien en ruiken ze toch echt wel) en bovendien mogen de proefpersonen dit ook niet weten. De groep proefpersonen moet in twee gelijke groepen opgedeeld worden: De ene groep krijgt het SCDiet en de andere niet (controle-groep). De proefpersonen horen echter niet te weten in welke groep ze zich bevinden. Dat is alleen erg moeilijk, want als je een boterham krijgt zie je dat je tot de controlegroep hoort en dus niet het SCDiet volgt. De geur en de smaak van het eten verraden direct welk dieet de persoon te eten krijgt.

Een klinisch bewijs is dus niet haalbaar. Zeker ook omdat er geen financiele belangen bij spelen. Een onderzoek is zeer duur en de farmaceutische industrie heeft er niks mee te winnen (ze kunnen geen SCDiet-pil verkopen).
Het is wel mogelijk om het SCDiet aan de hand van studies, onderzoeken en achtergrondinformatie *zeer aannemelijk* maken. Lees het hier: Onderbouwing van het SCDiet
Bovendien moet je jezelf afvragen of de gigantische lijst met getuigenissen al niet een bewijs is van de effectiviteit van het SCDiet.
Verder moet je ook goed meerekenen dat er geen bijverschijnselen zijn bij dit dieet: Nul risico's. Het dieet is veel gezonder en voedzamer dan het dieet dat je nu eet. Het enige andere alternatief is zware medicatie met zeer veel bijverschijnselen.

Kijk hier voor nog veel meer onderzoeken en studies. Kijk hier onder Medical Studies.